Ο ι κοσμικές ακτίνες (Cosmic Rays) είναι υποατομικά σωματίδια που φθάνουν στη Γη από το εξωτερικό διάστημα. Πρόκειται κυρίως για πρωτόνια, αλλά και η μειοψηφία των σωματιδίων (βαριοί πυρήνες, νετρίνα, φωτόνια γάμα, αντιύλη …) είναι επίσης πολύ σημαντική. Η ροή των κοσμικών ακτίνων εξαρτάται έντονα από την ενέργειά τους. Μπορούν να φτάσουν σε τιμές ενέργειας έως 10^21 eV. Κάθε δευτερόλεπτο, ένα υποατομικό σωματίδιο έχοντας την ενέργεια μιας μπάλας του τένις χτυπά την ατμόσφαιρα. Η κινητική τους ενέργεια είναι πιθανό να προέρχεται από πιθανή βαρυτική ενέργεια (αστροφυσικά αντικείμενα που καταρρέουν). Ενέργειες κάτω από 10^7 GeV πιθανόν να προέρχονται από Γαλαξιακά υπολείμματα supernova. Ενέργειες πάνω από 10^7 GeV πιθανόν να έχουν εξωγαλαξιακή προέλευση (υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες – ενεργοί γαλαξιακοί πυρήνες).

Η ιστορία των κοσμικών ακτίνων

Ατρείδης ΓιώργοςΔρ Αστροσωματιδιακής Φυσικής

1785: O Coulomb ανακαλύπτει ότι το ηλεκτροσκόπιο εκφορτίζεται αυθόρμητα από τη δράση του αέρα και όχι από ελαττωματική μόνωση.
1835: Ο Faraday επιβεβαιώνει την παρατήρηση του Coulomb, με καλύτερη τεχνολογία μόνωσης.
1879: Ο Crookes μετρά ότι η ταχύτητα εκφόρτισης ενός ηλεκτροσκοπίου μειώνεται όταν η πίεση ελαττώνεται (ο άμεσος παράγοντας είναι ο ιονισμένος αέρας).
1896: Ο Becquerel ανακαλύπτει την ραδιενέργεια.

Για να κατεβάσετε ολόκληρο το άρθρο πατήστε εδώ.